Przejdź do treści

prof. dr hab. Marek Buś

prof. dr hab. Marek Buś

marek.bus@up.krakow.pl

pok: 559

publikacje:


Funkcje:

 

Od września 2006 r. wicedyrektor ds. ogólnych Instytutu Filologii Polskiej

 

Członek Komitetu Wydawniczego krytycznej edycjiDzieł wszystkich Cypriana Norwida (kierowanego przez prof. Stefana Sawickiego i prof. Zofię Stefanowską).

 

Kierownik Kursu dla Nauczycieli Języka Polskiego z Zagranicy (od 1993)

 

Zainteresowania naukowe:

 

Literatura polska XIX i XX wieku, w szczególności twórczość i świat idei Cypriana Norwida, dzieje edytorskie jego dzieł, ich recepcja społeczna, krytycznoliteracka i naukowa, obecność wzoru Norwida w poezji nowszej (Miłosz, Herbert i in.); zagadnienia tekstologiczne i edytorskie (w związku z przygotowywaniem edycji krytycznej Norwida Pism o literaturze i sztuce; w ramach Dzieł wszystkich – zob. Funkcje).

 

Wykaz publikacji:

 

  1. Składanie pieśni. Z dziejów edytorstwa twórczości Cypriana Norwida. Kraków 1997. Stron XXI+376 (od s. 247 zestawienia bibliograficzne, głównie kompletne Głosy i studia o Norwidzie 1917-1939, 16 ilustr.).

 

  1. Bibliografia interpretacji wierszy Norwida. Zakład Badań nad Twórczością Norwida. Lublin 1995 ss.48 (współautorstwo; wyd. 2 uzupełnione, ss. 55 – Lublin 2001).
  2. [Red.] Zbliżenia historycznoliterackie. Prace ofiarowane Profesorowi Stanisławowi Burkotowi, pod redakcją Tadeusza Budrewicza, Marka Busia i Andrzeja Gurbiela.

 

Ważniejsze artykuły:

 

  1. Cypriana Norwida „o czytania-sztuce pojęcie”. Artykuł. „Rocznik Komisji Historycznoliterackiej” PAN. Kraków 1980 XVII s. 13-39.
  2. „Prezes Prokuratorii w państwie norwidologii” (o Wacławie Borowym). „Ruch Literacki” 1983 z. 2 s. 121-136. przedruk [w:]Zatajony artysta. O Wacławie Borowym 1890-1950. Wybór szkiców i wspomnień – Andrzej Biernacki. Lublin 2005, s. 219-235.
  3. Norwida spór z powstaniem. W: Dziedzictwo powstania listopadowego w literaturze polskiej. Referaty i materiały z sesji naukowej zorganizowanej przez Instytut Filologii Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego w 150 rocznicę powstania. Warszawa 1986 s.

287-296.

 

  1. Interpretacja Mojej piosnki [II] Norwida [w:] Cypriana Norwida kształt prawdy i miłości. Analizy i interpretacje. Praca zbiorowa pod redakcją S. Makowskiego. Warszawa 1986 s. 43-55. Toż zm. i rozszerzone, pt. Tęsknota Norwida. [w:] Cyprian Norwid w setną rocznicę śmierci poety. Materiały z sesji poświęconej życiu i twórczości C. Norwida (27-29 października 1983 r. Pod redakcją S. Burkota. WL, Kraków 1991, s. 130-151.

 

  1. Miłosz i Norwid. W: Czesław Miłosz. Pod redakcją W. P. Szymańskiego. Warszawa-Kraków 1987 s. 119-138. („Zeszyty Naukowe UJ. Prace Historycznoliterackie” z. 61).

 

  1. Norwid w czasopismach 1971-1983. Artykuł recenzyjny. „Studia Norwidiana” 3 4:1985-1986 (Lublin 1988) s. 255-284.
  2. Zenon Przesmycki jako czytelnik Norwida. „Studia Norwidiana” 7:1989 (Lublin 1991) 49-62.
  3. Powrót do źródeł norwidologii (artykuł recenzyjny, dotyczący edycji: Z dziejów recepcji twórczości. Wybór tekstów, opr. i wstęp M. Inglot. Warszawa 1983). „Studia Norwidiana” 9-10, 1991-1992 (Lublin 1994) s. 175-207.

 

  1. Czemu i Jak czytamy Norwida. Recenzja książki: Czemu i Jak CZYTAMY NORWIDA. Praca zbiorowa pod redakcją J. Chojak i E. Teleżynskiej. Warszawa 1991. „Studia Norwidiana” 11:1993 (Lublin 1994) s. 180-197.

 

  1. Młodopolski Norwid – „legenda” czy „zagadnienie kultury”? [w:]Stulecie Młodej Polski. Studia pod redakcją Marii Podrazy-Kwiatkowskiej. Kraków 1995 s. 409-427.

 

  1. „Uczeń” i „znawca”. Stanisław Cywiński wobec Norwida. „Studia Norwidiana” 12-13, 1994-1995 (Lublin 1996), s. 91-136.

 

  1. Uwagi o „Próbach” Norwida. „Studia Norwidiana” 19: 2001, Lublin 2003, s. 77-97.

 

  1. Zagadnienie „trudności” Norwida. Druk w poz. 3, a także w: Liryka Cypriana Norwida, pod red. P. Chlebowskiego i W. Torunia. Lublin, Towarzystwo Naukowe KUL, 2003.

 

  1. Cyprian Kamil Norwid, w: Historia literatury polskiej w dziesięciu tomach. T. V, Romantyzm, cz. 2, Wydawnictwo SMS. Bochnia-Kraków-Warszawa [2003]. Rozdział XII, s.57-102; biogram Norwida: s. 329-333.

 

  1. Uwagi o Makowieckim – norwidyście. „Annales Academiae Paedagogicae Cracoviensis”. Folia 26. Studia Historicolitteraria V (2005) pod red. B. Farona

 

16.

 

Norwidysci. miriam-Cywiński-Borowy-Makowiecki-Wyka.Konteksty , Wydanictwo Naukowe AP, Kraków 2008.

 

Ponadto znaczny udział autorski (ponad 1000 haseł z zakresu literatury, teatru i kultury) i częściowo redakcyjny w edycjach encyklopedycznych Wydawnictwa Ryszard Kluszczyński

 

(m.in. ENCYKLOPEDIA POLSKI, ILUSTROWANA ENCYKLOPEDIA DLA DZIECI I MŁODZIEŻY, ENCYKLOPEDIA PODRĘCZNA, ENCYKLOPEDIA POWSZECHNA – t. 1-8), a także oprac. ok. 250 biogramów w:SZKOLNY SŁOWNIK BIOGRAFICZNY. Pod red. F. Kiryka i A Jureczki. Wydawnictwo Edukacyjne, Kraków 1996.

 

Udział w organizacjach naukowych:

 

w latach 1989-1992 lektor języka i kultury polskiej na Uniwersytecie Londyńskim (SSEES) i w Oksfordzie (stypendysta The British Council);

 

od 1993 bierze udział w pracach Komisji Egzaminacyjnej „Olimpiady Literatury i Języka Polskiego” dla uczniów szkół średnich;

od 1996 członek Rady Programowej Ośrodka Kultury im. C. K. Norwida w Nowej Hucie; w ramach współpracy z ośrodkiem od 1994 r. współorganizuje, w ramach Dni Norwidowskich, głównie konkursy literackie dla młodzieży szkół średnich, sympozja popularnonaukowe (jako prelegent, przewodniczący Komisji Konkursowej);

w latach 1992-1999 współpracował (m.in. jako członek zespołu redakcyjnego) z kwartalnikiem oświatowo-pedagogicznym „Po lekcjach”, wydawanym przez Centrum Młodzieży im. H. Jordana;

 

wygłosił kilkadziesiąt odczytów i wykładów (o Norwidzie, literaturze romantycznej i współczesnej) zorganizowanych dla młodzieży i nauczycieli przez m.in. Centrum Młodzieży im. H. Jordana, Nowohuckie Centrum Kultury, Ośrodek Kultury im. Norwida, Towarzystwo Nauczycieli Szkół Średnich, Miejską Bibliotekę Publiczną i jej filie, miał szereg spotkań warsztatowych (z nauczycielami) i dyskusyjnych (z młodzieżą II i V LO w Krakowie); w latach 1977/78 i 1992/1993 pracował także w szkolnictwie średnim.